Je begint met je luisterprogramma, dus dit is de pagina die ik iedereen aan het begin stuur. Bewaar de link. Hier vind je antwoord op de vragen die in de eerste weken opkomen. Je kunt de pagina opnieuw lezen op dagen waarop iets je verrast.
Niets hiervan vervangt onze gesprekken. Deze pagina hoort bij onze sessies, en alles wat hier staat kun je ook altijd rechtstreeks met mij bespreken.
De praktische vorm
Luister zoals we in je schema hebben afgesproken. De duur, de dagen en het tempo zijn op jou afgestemd, en ze zijn belangrijker dan ze misschien lijken. De uren van het programma volgen een vaste volgorde. Daarom slaan we niets over en halen we een gemiste dag niet in door op een andere dag dubbel te luisteren. Een gemiste dag is gewoon een gemiste dag. Het programma wacht op je.
Gebruik een comfortabele over-ear koptelefoon en houd het volume laag. Zo laag dat je nog kunt horen wat er om je heen gebeurt. Bij deze muziek maakt harder luisteren het effect niet sterker. Het lage volume hoort bij hoe het werkt.
Kies een rustige plek en een moment van de dag waarop er niet meteen iets van je gevraagd wordt. Veel mensen merken dat luisteren op hetzelfde tijdstip helpt om het iets gewoons te laten worden. Dat is precies wat we willen. Je hoeft je niet op de muziek te concentreren en je probeert ook niets specifieks te voelen. Rusten, rustig zitten, even niets hoeven doen: dat is de hele opdracht.
Wat je kunt merken, en wat het betekent
De meeste luisterdagen verlopen zonder bijzonderheden. Dat betekent niet dat er niets gebeurd is. Dit programma doet het meeste van zijn werk in stilte.
Toch zijn er verschillende ervaringen die bij dit proces horen. Ik heb liever dat je ze hier eerst tegenkomt, benoemd en als iets wat je kunt verwachten, dan dat ze je onverwacht overvallen.
Tijdens het luisteren kun je meer gapen of zuchten dan gewoonlijk, merken dat je ogen dicht willen vallen of ineens behoorlijk moe worden. Dat zijn normale signalen dat je zenuwstelsel aan het terugschakelen is, en dat is welkom. Op sommige dagen kun je je ook rusteloos of prikkelbaar voelen. Ook dat geeft informatie en betekent meestal dat een kortere sessie die dag beter past.
In de uren en dagen rond het luisteren merken sommige mensen dat er gevoelens opkomen zonder duidelijke reden: tranen die makkelijk komen, een golf van verdriet of tederheid, momenten van onverwachte lichtheid. Oude herinneringen kunnen bovenkomen, net als beelden van mensen uit het verleden, soms van mensen aan wie je al jaren niet hebt gedacht. Dromen kunnen een tijdlang levendiger worden. Op sommige dagen kun je je wat wankel, extra gevoelig of zonder duidelijke reden emotioneel voelen.
Als je iets hiervan meemaakt, betekent dat niet dat er iets mis is of dat je het verkeerd doet. Wanneer je zenuwstelsel van toestand verandert, kan wat op afstand bleef in beweging komen, en dat kun je voelen. De meeste van deze ervaringen gaan binnen een dag of twee weer voorbij. Ze komen vaak vroeg in een ronde en worden zachter naarmate die vordert. Noteer ze in je dagboek, laat ze voorbijgaan en vertel me erover wanneer we spreken.
Jouw lichaam bepaalt het tempo
Als het luisteren op een dag te veel voelt, maak de sessie dan korter of stop voor die dag. Er gaat niets verloren. Het luisteren is erop ingericht dat je kunt onderbreken, en je schema is afgestemd op wat je aankunt, niet op alles wat het programma bevat. Stoppen wanneer je lichaam aangeeft dat het genoeg is, betekent niet dat je achterloopt. Dat is juist de vaardigheid die we oefenen.
Twijfel je, doe dan minder. In dit werk werkt minder en gestaag altijd beter dan meer en flink doorzetten.
Wanneer je me schrijft
Schrijf me tussen sessies door als:
- een moeilijk gevoel of een moeilijke toestand langer dan een paar dagen aanhoudt in plaats van over te gaan
- je slaap ernstig verstoord raakt
- iets dat naar boven komt je bang maakt, of groter voelt dan je alleen wilt dragen
- je al meer dan een paar dagen niet hebt geluisterd en niet goed weet hoe je weer moet beginnen
- of je gewoon ergens over twijfelt
Er is geen verkeerde reden om me te schrijven. Een berichtje van twee regels is genoeg. Ik stel je tempo liever vroeg bij dan dat je je in stilte door een zware week heen sleept. Ik kan ook je luisterregistratie zien, dus ik weet wanneer je hebt geluisterd en hoelang. Je hoeft de praktische details daarom niet door te geven. Vertel me hoe het voelde. De cijfers heb ik al.
Het dagboek
Twee regels per dag is genoeg. Noteer hoe je stemming was, hoe je sliep, hoe de dag verliep en alles wat je tijdens of na het luisteren merkte. Ook gewone dagen schrijf je op, want we kijken naar het patroon. Om dat patroon te kunnen zien, hebben we ook de rustige dagen nodig.
Breng het mee naar onze sessies. Het is de basis van ons werk en wordt in de loop van de weken ook voor jou echt iets bruikbaars: je eigen verslag van een zenuwstelsel dat in zijn eigen tempo leert dat het veilig genoeg is om tot rust te komen.
Je doet dit niet alleen. Het tempo passen we samen aan, de richting blijft hetzelfde en je hoeft me maar een bericht te sturen.